Wpływ impulsowego pola magnetycznego Viofor obserwowany jest w zakresie sfery psychiki. Pacjenci wyraźnie wskazują na efekt odprężenia, relaksu jak i zmniejszenie towarzyszących objawów somatycznych takich jak uczucie stałego napięcia nerwowego, uczucie drżenia kończyn oraz dolegliwości bólowe o charakterze napięciowym czy migrenowym. W badaniach psychoprofilaktycznych z użyciem Viofor, obserwowano, że u osób badanych następuje wzrost obiektywnie mierzalnego stanu relaksacji organizmu poprzez wyraźną modyfikację wartości amplitud rytmów fal alfa i theta we właściwych kierunkach, charakterystycznych dla fizjologicznego obrazu klinicznego stanu relaksacji. Pecyna M., Murawski P.: Stan relaksacji organizmu ludzkiego w badaniach magnetoencefalograficznych Zdrowie Publiczne, 2000 60; 7-8: 274-275.
Porównując wyniki osiągnięte po zabiegach magnetostymulacji Viofor, w stosunku do odpowiednich wartości rytmów fal alfa przed magnetostymulacją, naukowcy zauważyli ich wzrost przy jednoczesnym spadku wartości rytmów fal theta, co oznacza uzyskanie psychicznej i fizycznej demobilizacji charakterystycznej dla efektu stanu relaksu. Jednocześnie wykazali, że podczas prób pozornej magnetostymulacji różnice wartości aktywności fal były nieistotne statystycznie, co pokazuje, że to właśnie Viofor, a nie efekt placebo wywołał u badanych osób stan relaksu. Działanie relaksacyjne – Impulsowe pole magnetyczne o parametrach magnetostymulacji korzystnie modyfikuje czynność bioelektryczną mózgu, podwyższa stopień koncentracji uwagi i sprzyja relaksacji. Generowane przez Viofor impulsowe pole magnetyczne wpływa pozytywnie na: – Wartości amplitud rytmów fal alfa i theta we właściwych kierunkach, charakterystycznych dla fizjologicznego stanu relaksacji – mierzalnego obiektywnie, wyrażanego wartością wskaźnika demobilizacji układu autonomicznego. – Zachodzący w mózgu proces koncentracji uwagi poprzez zwiększenie wartości amplitud fal beta i zmniejszenie wartości amplitud fal theta. Ocena skuteczności działania relaksacyjnego była celem badawczym opisanym w Zestawieniu prac naukowych i jest udokumentowana osiągniętymi wynikami. Do analizy oceny skuteczności działania relaksacyjnego wykorzystano następujące kryteria oceny skuteczności: – Analiza zarejestrowanych zmian wartości rytmów fal mózgowych, – Wartość wskaźnika demobilizacji układu autonomicznego, – Poprawa nastroju, – Ustąpienie objawów psychicznych, – Samoocena nasilenia depresji (przed rozpoczęciem i po cyklu zbiegów), – Kwestionariusz Becka (BDI), – Skala Montgomerego-Asberga (MADS), – Ocena zmian stanu nastroju w zmodyfikowanej skali Hamiltona, – Ilość punktów w skali HDS u pacjentów z depresją i hipomanią.
